Manolis Alygizakis | Canada


I strode over
fallen branches
victims of last night’s
merciless wind
listened to music in tune
with endless perfection
then the chirp of the bird
raised my head
saw it, a chickadee
on the tree limb

this day
alive that I was



Δρασκέλισα πάνω
απ’ τα πεσμένα κλαδιά
θύματα δυνατού βοριά
νυχτερινού κι ανελέητου
προσoχή μου στη μουσική
αδιάσπαστη ισορροπία
απλότητα κόσμου ζεστού
όταν πουλιού άκουσα κελάηδημα
σήκωσα το κεφάλι
κι είδα μοναχικό
το μαυροπούλι
στου δέντρου το κλαδί

ήταν κι αυτό δικαίωση
τη μέρα τούτη
πως υπήρχα



In the wrath of the tempest
I longed for a glimmer of hope
in the heat of July
I seek for the body of a woman
tanned and smooth

and the north wind said

you’ve got to find your path
in your ancestors footsteps

lean and in reverence
lift the marble
and feel their warmth

and I asked the southwest wind
where is my sunshine

and it said

inside your heart
it hides



Μέσα στης καταιγίδας
την κοσμοχαλασιά
για μια ρωγμή ελπίδας έψαξα
για ένα καλοκαίρι
και μες στον ήλιο να ποθώ
κορμί γυναίκας
μελαψό και λείο

κι είπε μου ο βοριάς

στα γονικά σου τα σημάδια
θα βρεις το μονοπάτι

σκύψε μ’ ευλάβεια
το μάρμαρο κι ανασήκωσε
τη θαλπωρή τους να γευτείς

και ρώτησα τον λίβα
λιακάδα πού θα `βρω

κι είπε

μες την καρδιά σου

Βιογραφικό Μανώλης Αλιγιζάκης