Sotirios Pastakas | Greece


A passenger sitting on the rear seat
of the bus with the proper wrinkle of thought
behind the glass looking at me. I’m looking at him
slantwise from Alexandroupolis to Sparta
and from Heraklion to Lixouri, I’m looking at him
he is still looking at me with that lateral gaze
performed by those who have a past not in order
and a future accomplished; he isa fossilized

hero of a slantwise declined remembrance

(Translation bυ Joseph S. Josephides)



Ένας επιβάτης στο τελευταίο κάθισμα
του λεωφορείου με τη σωστή ρυτίδα της σκέψης
πίσω από το τζάμι να με κοιτάζει να τον κοιτάζω
λοξά από Αλεξανδρούπολη στη Σπάρτη
και από Ηράκλειο Ληξούρι, τον κοιτάζω
να με κοιτάζει με το λοξό βλέμμα
όσων έχουν ατακτοποίητο παρελθόν
και τετελεσμένο μέλλοντα, απολιθωμένος

ήρωας μια λοξοδρομημένης ανάμνησης


Before the visit comes to an end
Let the scholastic chronographer record
The cloud of tobacco smoke that wrapped the room
Its extent and its various tints:
How was it above the lampshade,
How did itshow up in front of the mirror,
How did it expand with slight shifts
And it became a compact mass displacing
The previous debate, and so nowtriumphantly
Everyone has to deal with that cloud,
A subject that closes nicely a gathering,
Eliminating dissents and disputes,
At the very time when all stand upright
And shake hands,

And the host is eager to open up the window.


Πριν πάρει τέλος η επίσκεψη
Ας καταγράψει ο σχολαστικός χρονογράφος
Το σύγνεφο του καπνού που τύλιξε το δωμάτιο
Την έκταση και τις αποχρώσεις του:
Πώς ήταν πάνω από το αμπαζούρ,
Πώς πρόβαλε μπροστά στον καθρέφτη,
Πώς επεκτάθηκε με ανάλαφρες μετατοπίσεις
Κι έγινε μάζα συμπαγής εκτοπίζοντας
Την προηγούμενη συζήτηση, ώστε θριαμβευτικά
Όλοι πλέον να ασχοληθούν μαζί του,
Θέμα που κλίνει συμπαθητικά μια συνάθροιση,
Απαλύνοντας διχογνωμίες και έριδες,
Όταν όλοι πλέον στέκονται όρθιοι
Και ανταλλάσσουν χειραψίες,

Και ο οικοδεσπότης ανυπομονεί να ανοίξει το παράθυρο.