ΑΠΟ ΕΔΩ
Το ξέρω ότι είχε άδικο ο Αγαμέμνονας αλλά μήπως και το γένος
των Λαβδακιδών ήταν καλύτερο;
Κάτι βαθύτερο και καταστροφικό κρύβεται στο μυαλό του ανθρώπου όταν απ΄ την ευδαιμονία της άγνοιας πέφτει στην κακοδαιμονία της γνώσης
Ένας Οιδίποδας μικρός και ασήμαντος είναι ο δαίμονάς σου σήμερα
Και είναι αυτός που κατευθύνεται στην καρδιά της τύφλωσης
Εσείς σκοτώσατε τον Λάϊο κι όχι εκείνος που στο κάτω-κάτω δεν ήξερε πως ήτανε πατέρας του
Εσείς γκρεμίσατε τις επιβλητικές επαύλεις και τα αμπέλια για να φτιάξετε πολυκατοικίες
Εσείς σπείρατε τις μηχανές και τα φάρμακά σας στο τροποποιημένο τραπέζι σας
Εσείς σπρώξατε τα συσωρευμένα κέρδη στις πόλεις και πνίξατε τον ορίζοντα με σκπουπίδια
Εσείς είστε που κάνατε τον πόλεμο εργαλείο χαράς, σκεύος ηδονικό που καρφώνει τον άνθρωπο στον άμισθο βίο
Δεν είστε ο όλβος, η χαρά, το τραγούδισμα
Αλλά η νόσος φρενών, ο κορεσμός και η ύβρις
σε κάθε γωνιά της ολόπικρης νόησης
FROM HERE
I know Agamemnon was in the wrong, but was the house
of the Labdacids any better?
Something deeper, something destructive lies hidden in the human mind
when, from the bliss of ignorance, it falls
into the misery of knowledge.
A small and insignificant Oedipus is your demon today,
and it is he who makes his way towards the heart of blindness.
You killed Laius, not he—
he who, after all, did not know the man was his father.
You tore down the imposing mansions and the vineyards
to build apartment blocks.
You sowed your machines and your chemicals
across your altered table.
You drove accumulated profit into the cities
and choked the horizon with refuse.
You are the ones who turned war into an instrument of pleasure,
a vessel of delight that nails man
to an unpaid life.
You are not prosperity, joy, song,
but sickness of the mind, satiety and hubris,
in every corner of bitter understanding.
Μετάφραση: Αναστασία Μακρή