Η αδελφή του Μεγ-Αλέξανδρου
‘‘Μες στου Αιγαίου τα νησιά’’ ……………..
Τα κύτταρα χόρεψαν στο ρυθμό του πελάγου και των αγγέλων.
Το δεξί χέρι ισοκράτημα της κίνησης
κεραία τεντωμένη στον ουρανό.
Η πετσέτα της κουζίνας, μαντήλι λευκό
μήνυμα που κυματίζει στον πόνο του νόστου μου
στο ύψος της κεφαλής
που συχνά δεν ξέρει αν ανήκει
στον από πάνω της κόσμο, του αιθέρα
ή στον από κάτω της κόσμο,
του κορμιού που σειέται.
…και καθώς ο δρόμος βρέθηκε σ΄ έναν εσώτερο χορό
τα κύτταρα συμμετείχαν
στο ζεστό παλμό της φλεγόμενης από νόστο καρδιάς
στο ρυθμό του Μεσογειακού πελάγου των αγγέλων.
‘‘Ορκίζομαι στο κύμα και στη Παναγιά’’…….
Σήμερα γνώρισα την αδελφή του Μεγ-Αλέξανδρου
τη βρήκα μέσα μου
την ώρα που ο Διγενής ζωντάνεψε
στη πάλη μου
για την επικράτηση της φυλής μου
ή τον αφανισμό της.
Πόσο μακριά μπορεί να κρατήσει το δένδρο της γενιάς μου;
Είμαι ο ανθός που θα κρατηθώ στη ρίζα μου;
Τ΄αλώνι μου, ο μικρός χώρος της κουζίνας μου
εργαστήρι ζωής.
.… κι εκεί που πάλευα να δώσω μια
στον μέσα οχτρό μου
θέριεψε μέσα μου, το δοξασμένο γένος
κι όλοι, γενναίοι και σοφοί περάσανε απ’ εμπρός μου
‘‘Εδώ ναι ο Μεγ-Αλέξανδρος’’ …………
……… Εγώ ήμουν λοιπόν η γοργόνα
που ταξιδεύω στους αιώνες, στις θάλασσες
… και τώρα να!
στο Νότιο πόλο σιμά
να λέω
‘‘Η Ελλάδα ζει μέσα μου’’. ‘‘Η Ελλάδα ζει!’’
Είμαι η γοργόνα
η αδελφή του Μεγ-Αλέξανδρου
και φέρνω το μήνυμα στους αιώνες.
Alexander the Great’s Sister
“In the Aegean islands” …
Every cell danced to the rhythm of the sea and the angels fluttering.
The right hand harmoniously balancing the motion
an antenna reaching towards the sky.
The kitchen cloth, turned white handkerchief
sending a message that sways in the pain of my nostalgia
at the height of my head
unsure of where it belongs
to the ethereal world above
or to the world below.
… αnd as the path finds its inner dance
my cells participate,
pulsing in a heart ablaze with nostalgia
to the rhythm of the Mediterranean Sea of angels.
“I swear by the wave and the Virgin Mary” …
Today I met Alexander the Great’s sister.
I found her within me.
The moment Digenis came to life
in my struggle
for the supremacy of my race
or its annihilation.
How long can our generational tree survive?
Am I the blossom that will hold on to its roots?
My threshing floor
the narrow clearing of my kitchen
my life’s workshop.
… αnd right where I was struggling to strike
at my inner enemy
the glorious lineage grew mighty within me,
and all my brave and wise forbears pass before me.
“Here is Alexander the Great” …
It was I then, who was the mermaid
who travels through the ages, across the seas.
… αnd now, see!
Here, near the South Pole
I cry out,
“Hellas lives within me”. “Hellas lives!”
I am the mermaid
the sister of Alexander the Great
bearing the message throughout the ages.