Občutek premikanja
Občutek premikanja, ko stojiš na prehodu.
Duši te zadržan zrak.
Tiktakajo misli. Nešteto jih je. Žgejo.
Vrelec spomina ti mrači obraz.
Spolzel si v čas.
Obstal.
Samotnež sredi gostote.
Sreča je v središču.
Sediš na klopci. Vlak je pozabil na svoj prihod.
Ti se učiš izbirati dobre pesmi.
Utemeljitev in jasnost – Ingarden se staplja v okus – a je kot déjà vu, me prešine.
Vstanem. Mehanizacija ni edina, ki me lahko popelje.
Čeprav je vse tako daleč, čutim, da držim misel.
The sense of movement
as I stand on the crossing.
Choked by the air bottled up.
Ticking of thoughts.
They are countless. They burn.
Memory’s fountain darkens my face.
I have slid into time.
Then stopped.
A loner surrounded by density.
Happiness lies in the centre.
Sitting on a bench. The train
has forgotten to arrive.
I’m learning to choose good poems.
Substantiation and clarity – Ingarden
blends into taste – but it is like déjà vu,
flits through my mind.
I rise. It is not mechanisation
alone that can transport me.
Though all is so far away,
I feel I am holding on to a thought.
Translated by: Nada Marija Grošelj from the poetry collection:
Greva, ostajava, saj sva (We Go, We Stay, Because We Are)
Η αίσθηση της κίνησης
Η αίσθηση της κίνησης,
καθώς στέκεσαι στη διάβαση.
Σε πνίγει ο εγκλωβισμένος αέρας.
Οι σκέψεις χτυπούν σαν ρολόι.
Είναι αμέτρητες. Καίνε.
Η πηγή της μνήμης
σκοτεινιάζει το πρόσωπό σου.
Έχεις γλιστρήσει μέσα στον χρόνο.
Σταμάτησες.
Μοναχικός
μέσα στην πυκνότητα.
Η ευτυχία βρίσκεται στο κέντρο.
Κάθεσαι σε ένα παγκάκι.
Το τρένο έχει ξεχάσει την άφιξή του.
Μαθαίνεις να επιλέγεις καλά ποιήματα.
Η θεμελίωση και η σαφήνεια — ο Ingarden
σμίγει με το γούστο — μα είναι σαν déjà vu,
με διαπερνά.
Σηκώνομαι. Η μηχανοποίηση
δεν είναι η μόνη που μπορεί να με μεταφέρει.
Κι ας είναι όλα τόσο μακριά,
νιώθω πως κρατώ μια σκέψη.