a life of clay
an
ocean-deep
pulse
our lives of clay
endlessly reshaped
who dares
slip onboard unseen
to leave
the dry land so far behind?
for an unchartered voyage
we have been stitched together with words
we are still the same mesopotamian poets writing of
Atra-hasīs, Utnapishtim and Puzur-Enlil
seeds, flesh and words still mingle in the unbaked clay
the gangplanks are guarded
once darkness falls
the stowaways will slip onboard
perhaps one will be a scribe
another a poet
a story of clay
whispered through the reeds
how else could the unwritten
ever drift across a sea?
μια ζωή από πηλό
έναν
παλμό
βαθύ σαν ωκεανός
οι ζωές μας από πηλό
αναδιαμορφώνονται αδιάκοπα
ποιος τολμά
να γλιστρήσει κρυφά στο πλοίο
για να αφήσει
τόσο μακριά πίσω του την ξηρά;
για ένα αχαρτογράφητο ταξίδι
έχουμε ραφτεί μαζί με λέξεις
είμαστε ακόμη οι ίδιοι Μεσοποτάμιοι ποιητές που γράφουμε για
τον Ατραχάσις, τον Ουτναπιστίμ και τον Πουζούρ-Ενλίλ
σπόροι, σάρκα και λέξεις ακόμη αναμειγνύονται στον άψητο
πηλό
οι καταπέλτες φυλάσσονται
μόλις πέσει το σκοτάδι
οι λαθρεπιβάτες θα γλιστρήσουν στο πλοίο
ίσως ο ένας να είναι γραφέας
ο άλλος ποιητής
μια ιστορία από πηλό
ψιθυρισμένη μέσα από τα καλάμια
πώς αλλιώς θα μπορούσε το άγραφο
να παρασυρθεί ποτέ σε μια θάλασσα;