Anna Afentoulidou, Greece


Anna Afentoulidou, Greece

The Poems


Burnt butterfly wings
beside the line
left by a squished firefly.

Tales I forge
pinning broken earrings
on the eyes of plain dolls.

I shall be smoking at night
staring at their remains,
scattered upon the wall.



Καμένα φτερά πεταλούδας
γραμμή στην άκρη
πυγολαμπίδας λιωμένης.

Παραμύθια σκαρώνω
μισά σκουλαρίκια στα μάτια.

Θα καπνίσω το βράδυ
τα κομμένα τους μέλη στον τοίχο.

* * *


He called to me, again and again with his low, almost melodic voice so persistently and
tenderly, almost torturously. Until he managed to get me out of my chronic sleep,
from what seemed to me like a lifelong lethargy. Deep green thoughtful eyes, black
curly hair. Thin, snow-white fingers. He used to slowly wrap a curl around his index
finger as he spoke, with his gaze lost somewhere far away. A poet who was looking for
a painful inspiration. In such trying times. After all these years. A small miracle of life.
On that night he persuaded me to touch his lips; oh, how many years had it been since
I had last felt it! He tasted the little secrets of art and love and I got something that,
having decided that no one would ask for, I had fallen into despair. He never asked me
for anything again, except that first kiss, which he had heard would give him the talent
he was owed by fate.
Only every other day do I change the water of his pond now so he does not lose his
color. I also throw a fly his way now and then so that his precious tongue does not fall
into disuse.



Με καλούσε καὶ μὲ καλοῦσε ξανὰ καὶ ξανὰ μὲ τὴν χαμηλόφωνη, σχεδὸν μελωδικὴ
φωνή του τόσο ἐπίμονα καὶ τρυφερά, σχεδὸν βασανιστικά. Ὥσπου τὰ κατάφερε νὰ
μὲ βγάλει ἀπὸ τὴ χρόνιά μου νάρκη, ἀπὸ ἕναν διὰ βίου, μοῦ φαινόταν, λήθαργο.
Βαθυπράσινα στοχαστικὰ μάτια, μαῦρα σγουρὰ μαλλιά. Λεπτά, κατάλευκα δάχτυλα.
Εἶχε τὴ συνήθεια νὰ τυλίγει ἀργὰ μιὰ μπούκλα στὸ δείχτη του, καθὼς μιλοῦσε, μὲ τὸ
βλέμμα χαμένο κάπου μακριά. Ἕνας ποιητὴς ποὺ ἀναζητοῦσε μίαν ἐπίμονη
ἔμπνευση. Σὲ τέτοιους χαλεποὺς καιρούς. Μετὰ ἀπὸ τόσα χρόνια. Ἕνα μικρὸ θαῦμα
ζωῆς. Ἐκεῖνο τὸ βράδυ μ’ ἔπεισε ν’ ἀγγίξω τὰ χείλη του· ὤ, πόσο χρόνια εἶχα νὰ τὸ
νιώσω! Αὐτὸς γεύτηκε τὰ μικρὰ μυστικὰ τῆς τέχνης καὶ τῆς ἀγάπης κι ἐγὼ ἀπέκτησα
κάτι, ποὺ ἔχοντας πάρει ἀπόφαση πὼς κανεὶς δὲν θὰ ζητοῦσε, εἶχα πέσει σὲ
ἀπόγνωση. Δὲν μοῦ ζήτησε ποτὲ ξανὰ τίποτα, πάρεξ ἐκεῖνο τὸ πρῶτο φιλί, ποὺ εἶχε
ἀκούσει πὼς θὰ τοῦ χάριζε τὸ ταλέντο, ποὺ τοῦ χρωστοῦσε ἡ μοίρα.
Μόνο κάθε δεύτερη μέρα τοῦ ἀλλάζω τώρα νερὸ μὴ χάσει τὸ χρῶμα του. Καὶ ποῦ καὶ
ποῦ τοῦ ρίχνω μιὰ μύγα μὴν πέσει σὲ ἀχρηστία ἡ πολύτιμη γλώσσα του.


The Poet

Anna Afentoulidou is a philologist. She is a holder of a Master’s Degree in Creative Writing (postgraduate studies in Surrealism and in Cypriot literature). She is a poet (Short List of State Poetry Award 2014 of the Ministry of Culture) and a literary critic. She is the author of 6 books and participated in many collective volumes. She has also written many essays and articles in literary magazines, and participated in Greek and international conferences and scientific seminars. She is a member of work groups on educational materials such as the curriculum of Literary Education, reception classes for refugees, special education and differentiated instruction, as well as on actions to prevent addiction in youth.


Η Άννα Αφεντουλίδου είναι φιλόλογος με μεταπτυχιακό τίτλο στη Δημιουργική Γραφή (μεταπτυχιακές σπουδές στον υπερρεαλισμό και την κυπριακή λογοτεχνία). Είναι ποιήτρια (Βραχεία Λίστα Κρατικού Βραβείου Ποίησης 2014 του Υπουργείου Πολιτισμού) και κριτικός λογοτεχνίας. Είναι συγγραφέας 6 ατομικών βιβλίων, έχει συμμετάσχει σε πολλούς συλλογικούς τόμους, είναι συντάκτης πολλών δοκιμίων και άρθρων σε περιοδικά κι εφημερίδες και έχει παρουσία σε ελληνικά, διεθνή συνέδρια και επιστημονικές ημερίδες. Υπήρξε ή/και είναι μέλος ομάδων εργασίας για εκπαιδευτικά υλικά, το πρόγραμμα σπουδών της Λογοτεχνικής εκπαίδευσης, τις τάξεις υποδοχής προσφύγων, την ειδική αγωγή και την διαφοροποιημένη διδασκαλία, καθώς και δράσεων πρόληψης των νέων από τις εξαρτήσεις.