ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΕΛΕΤΩΝ
Καταραμένη μέρα.
Ανημέρωτη.
Απ’ του Ρεμπώ ραμμένη τα ρετάλια.
Στο στήθος λείπει το κουμπί
το σκήνωμα φοράει κοκκινάδι.
Ανοίγματα κι αινίγματα
ατάκτως ερριμμένα
εξαγοράζουν μασκοφόρους ποιητές
να ομολογήσουν.
Η αντοχή των υλικών
σε ηλικία γάμου.
Η πέτρα
φίλησε τον χρόνο ανεπαίσθητα.
Το δάκρυ
εξατμίστηκε στη λήθη.
Μόνο το χώμα
ερωτεύτηκε τον θάνατο
και πέρασε στο ξύλο δαχτυλίδι.
FUNERAL TAILORS
Damned day.
Uniformed.
Stitched from Rimbaud’s remnants.
The chest lacks a button
the relic wears lipstick.
Armholes and riddles
scattered hither and yon
buy out masked poets
to confess.
The strength of materials
in the age of marriage.
The stone
kissed time imperceptibly.
The tear
evaporated into oblivion.
Only the dirt
fell in love with death
and put a ring on the wood’s finger.
Μετάφραση, Γιώργος Νικολοπουλος, ποιητής.