кажи ми да чујам
на прабаба ми
ајде кажи
кажи ми за себе
кажи за секоја
тртка и бемка и семка
на кајсијата во дворот
дали лесно се лупи
кажи ми за сонот
во кој тепаш слонови
кажи дали тоа се
маките твои големи
кажи ми за комшиката
дека скарани сте
а сестра ти е
и утре пак истото
и утре фустанот
и шамијата
и да не одам боса
и да не одам гола
и да ги спуштам ролетните
– комшиите да не ме видат
и да не седам до касно
и да си сркнам шеќерче
и после притисокот паднат
– шеќерот дигнат.
а може утре
да ги скинеме заедно
и шамиите
и комшиите
и може утре
да ги гушнеш слоновите
од соновите
и босонога и гола
ко самовила во ангола
да трчаш лишена
од болката во колкот
и болката поради молкот
со крилјата возвишена
да полеташ за да те видат
да запееш за да те чујат
ко што ми кажуваше
за јас да чујам
може утре
да создадеме сѐ
освен историјата
на она што го создаваме
*
о! време
гневно на часовниците
ќе те свртам назад
и ќе те бакнам
во ритам на тамтамот
што чука за отпор
come tell me
to my great-grandmother
come tell me
tell me about you
tell me about each
wart and freckle and pit
of the apricot tree in the yard
is it easy to peel
tell me about the dream
where you’re fighting elephants
tell me are those
your great hardships
tell me about the neighbor
that you are in a scuffle with
although she’s your sister
and tomorrow again the same
and tomorrow again with the dress
and tomorrow again with the scarf
telling me not to go barefoot
telling me not to go ragged
telling me to pull down the shades
– so that the neighbors don’t see me
telling me not to stay up late
telling me to have some sugar
and here comes the low blood pressure
– and the blood sugar way up high.
but tomorrow we could
rip them apart together
the scarves
the neighbors too
and maybe tomorrow
you could embrace the elephants
from your dreams
and barefoot and ragged
like a fairy in angola
you could run free
from that pain in your hip
and the pain from that silenced grip
with your wings elated
you could soar so they can see you
you could sing so they can hear you
like you used to tell me
so I could hear
maybe tomorrow
we could create it all
but the history
of what we are creating
*
alas! time
wretched on clocks
I shall turn you back
and kiss you
to the rhythm of the tam-tam
beating for resistance
Translation: Aleksandra Spaseska
Έλα πες μου
στην προγιαγιά μου
έλα πες μου
πες μου για σένα
πες μου για κάθε
μυρμηγκιά και φακίδα και κοιλότητα
της βερικοκιάς στην αυλή
είναι εύκολο να ξεφλουδιστεί
πες μου για το όνειρο
όπου παλεύεις με ελέφαντες
πες μου, είναι αυτά
τα μεγάλα σου βάσανα
πες μου για τη γειτόνισσα
με την οποία είσαι σε καβγά
παρόλο που είναι αδελφή σου
και αύριο πάλι τα ίδια
και αύριο πάλι με το φόρεμα
και αύριο πάλι με το μαντίλι
λέγοντάς μου να μην πηγαίνω ξυπόλυτη
λέγοντάς μου να μην είμαι κουρελιασμένη
λέγοντάς μου να κατεβάσω τα στόρια
– ώστε να μη με βλέπουν οι γείτονες
λέγοντας μου να μην ξενυχτώ
λέγοντας μου να πάρω λίγη ζάχαρη
και να που έρχεται η χαμηλή πίεση
– και το σάκχαρο στο αίμα πολύ ψηλά.
αλλά αύριο θα μπορούσαμε
να τα διαλύσουμε όλα μαζί
τα μαντίλια
τους γείτονες επίσης
και ίσως αύριο
θα μπορούσες να αγκαλιάσεις τους ελέφαντες
από τα όνειρά σου
και ξυπόλυτη και κουρελιασμένη
σαν μια νεράιδα στην Αγκόλα
θα μπορούσες να τρέξεις ελεύθερη
από εκείνον τον πόνο στο ισχίο σου
και τον πόνο από εκείνο το σιωπηλό σφίξιμο
με τα φτερά σου ανασηκωμένα
θα μπορούσες να πετάξεις ψηλά ώστε να σε βλέπουν
θα μπορούσες να τραγουδήσεις ώστε να σε ακούν
όπως συνήθιζες να μου λες
ώστε να μπορώ να ακούω
ίσως αύριο
θα μπορούσαμε να τα δημιουργήσουμε όλα
αλλά την ιστορία
του τι δημιουργούμε
*
αλίμονο! χρόνε
άθλιε πάνω στα ρολόγια
θα σε γυρίσω πίσω
και θα σε φιλήσω
στον ρυθμό του ταμ-ταμ
που χτυπά για την αντίσταση